Στην οστεοχονδρωσία, παρατηρείται σταδιακή καταστροφή του νωτιαίου ιστού, που οδηγεί σε δυσλειτουργία. Τυπικά, τέτοιες εκφυλιστικές διεργασίες αναπτύσσονται στα πιο κινούμενα μέρη. Η οστεοχόνδρωση του τραχήλου της μήτρας εμφανίζεται συχνότερα σε νεαρά άτομα. Η αστάθεια αυτού του τμήματος σε συνδυασμό με την αυξημένη φυσική δραστηριότητα εξηγεί την ευαισθησία του σε τραυματισμούς και διάφορες εκφυλιστικές διεργασίες. Σε 3 στις 10 περιπτώσεις είναι η αιτία των ξαφνικών πονοκεφάλων. Η οστεοχόνδρωση οδηγεί σε μεταβολικές διαταραχές στη σπονδυλική στήλη. Αυτό προκαλεί διόγκωση και σκάσιμο των δίσκων στο εσωτερικό.
Συμπτώματα
Αρκετά σημάδια μπορεί να υποδηλώνουν δυστροφικές αλλαγές στη σπονδυλική στήλη. Ανάλογα με το στάδιο της νόσου, είναι περισσότερο ή λιγότερο έντονες. Η αυχενική οστεοχονδρωσία έχει τα ακόλουθα συμπτώματα:
- Πόνος στον αυχένα, στο πίσω μέρος του κεφαλιού, στον ώμο. Δυναμώνει ακόμα και κάτω από ελαφρά φορτία.
- Μούδιασμα στα άκρα.
- Τραγάνισμα κατά τη στροφή του λαιμού.
- Πονοκέφαλος, που εντοπίζεται κυρίως στο πίσω μέρος του κεφαλιού και στους κροτάφους.
- Λιποθυμία, χρόνια κόπωση.
- Εμβοές, απώλεια ακοής.
- Απώλεια οπτικής οξύτητας.
Ο τραχύς πόνος στην περιοχή της καρδιάς μπορεί επίσης να υποδεικνύει αυχενική οστεοχόνδρωση. Ο ασθενής συχνά βιώνει αισθήσεις που μοιάζουν με στηθάγχη. Όταν η σπονδυλική ρίζα τσιμπηθεί, εμφανίζονται άλλες διαταραχές. Για παράδειγμα, απώλεια ευαισθησίας της γλώσσας ή μειωμένος τόνος των μυών του λαιμού, αναπνευστικά προβλήματα. Εάν η θεραπεία δεν συνταγογραφηθεί έγκαιρα, ο ασθενής μπορεί να αναπτύξει εξόγκωμα ή κήλη.
Υπάρχουν τέσσερα στάδια της οστεοχονδρωσίας. Το πρώτο χαρακτηρίζεται από αστάθεια των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Στο δεύτερο, το κύριο σύμπτωμα θεωρείται εξόγκωμα. Ταυτόχρονα, τα κενά μεταξύ των σπονδύλων γίνονται μικρότερα. Εμφανίζεται ένα σύνδρομο πόνου που μπορεί να συνοδεύεται από τσιμπημένες νευρικές ρίζες.
Στο τρίτο στάδιο καταστρέφεται ο ινώδης δακτύλιος που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Γι' αυτό και η παραμόρφωσή του γίνεται αργότερα. Ένας ασθενής στο τέταρτο στάδιο της αυχενικής οστεοχόνδρωσης νιώθει έντονο πόνο με κάθε κίνηση. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μείωση της έντασης δεν υποδηλώνει ανάκαμψη. Αντίθετα, αυτό υποδηλώνει ότι έχει ξεκινήσει η διαδικασία σχηματισμού οστεοφύτων που συνδέουν τους σπονδύλους. Αυτό συνήθως οδηγεί σε αναπηρία. Η θεραπεία συνταγογραφείται με βάση τα κλινικά συμπτώματα και το στάδιο ανάπτυξης της παθολογίας.
Αιτίες της νόσου
Η καθιστική εργασία συνοδεύεται συχνότερα από αυχενική οστεοχόνδρωση. Αυτό το τμήμα της σπονδυλικής στήλης είναι αρκετά συμπαγές και επομένως ακόμη και η ελαφριά μυϊκή τάση οδηγεί σε συμπίεση των νευρικών απολήξεων και των αιμοφόρων αγγείων. Σε αυτό το φόντο, συχνά σχηματίζονται οστεόφυτα, γεγονός που επιδεινώνει μόνο την κατάσταση. Εκτός από τον καθιστικό τρόπο ζωής, η ασθένεια μπορεί να προκληθεί από:
- μεταβολικές διαταραχές?
- ανθυγιεινή διατροφή?
- Εναπόθεση αλάτων στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
- υποθερμία?
- κληρονομική προδιάθεση;
- Τραυματισμοί της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης;
- Ρευματισμός.
Η ανάπτυξη της νόσου μπορεί επίσης να προκληθεί από καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης ή υπερβολικό βάρος. Άτομα με κακή φυσική κατάσταση ή αθλητές που κάνουν λάθη στην προπόνηση κινδυνεύουν.
Ποιος γιατρός αντιμετωπίζει την αυχενική οστεοχονδρωσία;
Για να αποφύγετε την ανάπτυξη επιπλοκών, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν ειδικό στα πρώτα σημάδια μιας τσιμπημένης ρίζας νωτιαίου νεύρου. Η αυχενική οστεοχονδρωσία και τα συμπτώματά της αντιμετωπίζονται από νευρολόγους, χειροπράκτες και οστεοπαθητικούς.
Επιπλέον, μπορεί να χρειαστεί να συμβουλευτείτε νευροχειρουργό, τραυματολόγο, θεραπευτή ή καρδιολόγο. Για να διαφοροποιήσει τη διάγνωση, ο γιατρός αναλύει τα παράπονα του ασθενούς. Σε αυτή τη φάση θέτει στον ασθενή τις ακόλουθες ερωτήσεις:
- Πότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο πόνος στον αυχένα;
- Η αυχενική οστεοχονδρωσία συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα;
- Η δουλειά του ασθενούς περιλαμβάνει να σηκώνει βαριά αντικείμενα ή να διατηρεί τον λαιμό ακίνητο για μεγάλα χρονικά διαστήματα;
- Ποιο είναι το επίπεδο φυσικής κατάστασης του ασθενούς;
- Εμφανίζει ο ασθενής σημεία νευρολογικής διαταραχής;
Για να εκτιμήσει την κατάσταση της σπονδυλικής στήλης, ο γιατρός συνταγογραφεί ακτινογραφία, αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία. Ανάλογα με τα συμπτώματα και το στάδιο της νόσου, η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει μασάζ, κολύμπι και θεραπεία άσκησης. Ο βελονισμός επηρεάζει τις τοπικές διαδικασίες καταστροφής. Εάν ο πόνος είναι έντονος, ο γιατρός θα συνταγογραφήσει αναισθητικά. Η ένταση στους μύες ανακουφίζεται από μυοχαλαρωτικά. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, όταν ο ασθενής έχει κήλη που συμπιέζει τις ρίζες του νωτιαίου μυελού, απαιτείται χειρουργική επέμβαση.
Τι γίνεται αν η ασθένεια δεν αντιμετωπιστεί;
Χωρίς εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα, ο ασθενής αναπτύσσει τελικά χρόνιο πόνο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ακτινοβολεί στα άνω και κάτω άκρα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε παράλυση. Καθώς τα οστεόφυτα αναπτύσσονται, συμπιέζουν τα νευρικά κανάλια, τις φλέβες και τις αρτηρίες. Αυτό μπορεί να διαταράξει τη διαδικασία της εγκεφαλικής ροής αίματος. Αυτό συχνά οδηγεί σε ισχαιμία και έμφραγμα της σπονδυλικής στήλης. Η όραση και η ακοή του ασθενούς επίσης επιδεινώνονται, εμφανίζονται ημικρανίες και βλαστική-αγγειακή δυστονία.
Με την εξέταση της αυχενικής οστεοχονδρωσίας και των κλινικών συμπτωμάτων της, οι γιατροί συχνά διαγιγνώσκουν τη ριζοπάθεια. Υπάρχει μερική ή πλήρης απώλεια της κινητικότητας των σπονδύλων. Η εμφάνιση παροξύνσεων αποτελεί λόγο νοσηλείας του ασθενούς. Η πιο σοβαρή συνέπεια της αυχενικής οστεοχόνδρωσης είναι η συμπίεση του νωτιαίου μυελού. Ο κίνδυνος θανάτου είναι αρκετά υψηλός. Για να αποφύγετε την ανάπτυξη επιπλοκών, είναι απαραίτητο να επισκεφθείτε έναν γιατρό το συντομότερο δυνατό. Το πρόγραμμα εργασίας πρέπει να είναι ήπιο. Θα πρέπει να κάνετε ειδικές ασκήσεις κάθε μέρα, συμπεριλαμβανομένων των πρωινών ασκήσεων αν είναι δυνατόν.