Η ουσία της νόσου οφείλεται σε διαταραχή της δομής των ιστών των σπονδύλων και των μεσοσπονδύλιων δίσκων, η οποία οδηγεί σε μείωση της ελαστικότητάς τους και αλλαγή στο σχήμα. Ο χώρος μεταξύ των σπονδύλων μειώνεται σημαντικά και υπάρχει απώλεια σταθερότητας της σπονδυλικής στήλης σε αυτή την περιοχή. Η παθολογική καταστροφή του ιστού συνοδεύεται από τσίμπημα των νευρικών απολήξεων που προέρχονται από το νωτιαίο μυελό και οδηγεί σε συνεχή ένταση στους νωτιαίους μύες. Εμφανίζονται πόνος στην πλάτη και άλλα συμπτώματα τυπικά της οστεοχονδρωσίας. Η αποδυνάμωση των μεσοσπονδύλιων δίσκων οδηγεί στην ανάπτυξη μιας παθολογίας όπως ένα σπονδυλικό κάταγμα και η περαιτέρω πορεία της νόσου οδηγεί σε επιδείνωση των αρθρώσεων της σπονδυλικής στήλης και των μεσοσπονδύλιων συνδέσμων. Αυτό οδηγεί στο σχηματισμό οστικών διεργασιών - οστεοφύτων.
Υπάρχουν τρεις μορφές οστεοχόνδρωσης: αυχενική, θωρακική και οσφυϊκή. Όλα τα συμπτώματα που σχετίζονται με την ασθένεια οστεοχονδρωσία παρατηρούνται συχνά σε άτομα που προτιμούν να κάθονται στον υπολογιστή αντί να συμμετέχουν σε ενεργή σωματική δραστηριότητα. Η παραμονή σε αφύσικη θέση για τη σπονδυλική στήλη για μεγάλο χρονικό διάστημα οδηγεί σε διαταραχές της στάσης του σώματος και διάσπαση των μυών της σπονδυλικής στήλης, που οδηγεί σε διάφορες παθολογίες της σπονδυλικής στήλης.
Συμπτώματα της νόσου
Η οστεοχόνδρωση της πλάτης είναι μια χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από εναλλασσόμενες περιόδους έξαρσης και ύφεσης. Η φάση της έξαρσης ανακουφίζεται σε μεγάλο βαθμό από πολλές σωματικές δραστηριότητες.
Η κλινική εικόνα της νόσου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον εντοπισμό της παθολογίας. Τα σύνδρομα οστεοχονδρωσίας διαφέρουν επίσης:
- Η αυχενική οστεοχόνδρωση εκδηλώνεται ως πόνος στον αυχένα και τα χέρια και χαρακτηρίζεται από πονοκεφάλους και μούδιασμα στα δάχτυλα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η σπονδυλική αρτηρία πιέζεται, γεγονός που οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερη επιδείνωση της κατάστασης του ασθενούς.
- Τα σημάδια της θωρακικής οστεοχόνδρωσης εκδηλώνονται με οξύ ή πόνο στην πλάτη, δυσκολία στην αναπνοή και πόνο στην περιοχή της καρδιάς.
- Η οσφυϊκή οστεοχόνδρωση ξεκινά με πόνο στην οσφυϊκή περιοχή και στα κάτω άκρα, ο οποίος σταδιακά αυξάνεται με την κίνηση. Οι ασθενείς συχνά εμφανίζουν διαταραχές του ουρογεννητικού συστήματος. Στους άνδρες μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη ισχύ και στις γυναίκες μπορεί να οδηγήσει σε δυσλειτουργία των ωοθηκών.
- Σε ορισμένες περιπτώσεις, εμφανίζεται ένας τύπος μικτής οστεοχονδρωσίας, η πιο σοβαρή μορφή της νόσου, και τα συμπτώματα της σπονδυλικής οστεοχόνδρωσης σε αυτή την περίπτωση είναι επίσης μικτά.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Η πρωταρχική διάγνωση της οστεοχόνδρωσης των μεσοσπονδύλιων δίσκων γίνεται λαμβάνοντας υπόψη τα συμπτώματα της οσφυϊκής οστεοχόνδρωσης που υποδεικνύει ο ασθενής όταν επικοινωνεί με την κλινική. Η εξέταση για σπονδυλική οστεοχόνδρωση συνίσταται στην εξέταση της σπονδυλικής στήλης του ασθενούς σε διάφορες θέσεις, σε συνθήκες ανάπαυσης και κίνησης. Μετά την ολοκλήρωση των εξεταστικών διαδικασιών, ο ασθενής υποβάλλεται σε διαγνωστικό υλικό, με τη βοήθεια του οποίου επιβεβαιώνεται, διευκρινίζεται ή διαψεύδεται η αρχική διάγνωση. Συχνά, τα αποτελέσματα της εξέτασης αποκαλύπτουν μια σειρά από συνοδές ασθένειες που μπορούν να ταξινομηθούν ως επιπλοκές - κήλη, ριζίτιδα κ.λπ. Η επιτυχία του προσδιορισμού της μορφής και του σταδίου της οστεοχόνδρωσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σωστή διάγνωση. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η διάγνωση και οι συστάσεις για την εξάλειψη της οστεοχονδρωσίας εμπίπτουν στην αρμοδιότητα ενός νευρολόγου. Όλες οι διαδικασίες θα πρέπει να γίνονται μόνο υπό την επίβλεψή του.
Λόγοι για την ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας
Στην ιατρική υπάρχει ένας κανόνας σύμφωνα με τον οποίο η οστεοχόνδρωση είναι ένας συνδυασμός πολλών παραγόντων και αρχίζει να εκδηλώνεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
- Μεταβολικά προβλήματα μπορεί να οδηγήσουν σε ασθένειες της σπονδυλικής στήλης.
- Μια προδιάθεση για παθολογία που καθορίζεται σε επίπεδο γονιδίου είναι η αιτία της νόσου οστεοχονδρωσία.
- Κακή σωματική ανάπτυξη. Αυτά περιλαμβάνουν προβλήματα στάσης του σώματος, διαφορετικού βαθμού πλατυποδία και άλλες σκελετικές ασθένειες.
- Η τοξική δηλητηρίαση του σώματος και ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν οστεοχόνδρωση.
- Επίκτητοι τραυματισμοί του μυοσκελετικού συστήματος, παλινδρόμηση που σχετίζεται με την ηλικία ή την εργασία.
- Τραυματισμοί σπονδυλικής στήλης και μώλωπες.
- Το υπερβολικό βάρος, η έλλειψη κανονικής διατροφής και η μη συμμόρφωση με μια δίαιτα, η ανεπάρκεια βιταμινών και η αφυδάτωση του σώματος οδηγούν επίσης σε οστεοχόνδρωση.
- Κακές συνήθειες και τακτικό στρες.
- Υπάρχουν έμμεσες αιτίες οστεοχονδρωσίας, αλλά όλες μπορούν να συνδυαστούν σε μια ομάδα που σχετίζεται με έναν ανθυγιεινό τρόπο ζωής.
Αρχές θεραπείας της οστεοχονδρωσίας
Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας απαιτεί μια σειρά από μέτρα που πρέπει να πραγματοποιηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα (από 1-3 μήνες + περίπου 1 χρόνο για αποκατάσταση), στα οποία πολλοί ασθενείς αντιδρούν πολύ διφορούμενα. Επομένως, πρέπει να σημειωθεί ότι εάν κάποιος έμμεσα ακολουθήσει τις συστάσεις του θεράποντος ιατρού, η πρόγνωση για την ανάρρωση του ασθενούς είναι ελάχιστη. Κατά τη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας, η αυτοθεραπεία γίνεται συχνά ένα επιπλέον πρόβλημα. Το γεγονός είναι ότι με αυτήν την ασθένεια η κλινική εικόνα είναι αρκετά διφορούμενη και ευρεία. Χωρίς διάγνωση, ο ασθενής αρχίζει να επιλέγει φάρμακα για τον πόνο και, για να εξαλείψει τον πόνο, συνεχίζει την καθημερινή του ζωή καθώς η νόσος συνεχίζει να εξελίσσεται.
Η θεραπεία της οστεοχονδρωσίας πραγματοποιείται κυρίως με δύο μεθόδους: συντηρητική και χειρουργική θεραπεία. Επιπλέον, υπάρχουν γενικές συστάσεις για τη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας, όπως η διατροφή και η αποκατάσταση. Η συντηρητική θεραπεία της οστεοχονδρωσίας στοχεύει στην ανακούφιση του πόνου, στην ομαλοποίηση της λειτουργίας της σπονδυλικής στήλης και των συστατικών της και στην πρόληψη περαιτέρω εκφυλιστικών αλλαγών στον ανθρώπινο «άξονα». Περιλαμβάνει: φαρμακευτική θεραπεία, φυσικοθεραπεία, φυσικοθεραπεία (φυσιοθεραπεία), μασάζ, υδρομασάζ, χειρωνακτική θεραπεία, έλξη σπονδυλικής στήλης. Η χειρουργική θεραπεία της οστεοχονδρωσίας χρησιμοποιείται όταν η συντηρητική μέθοδος είναι αναποτελεσματική. Συνταγογραφείται από τον θεράποντα ιατρό σας ή το ιατρικό συμβούλιο. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για σοβαρές βλάβες στη σπονδυλική στήλη και τα συστατικά της.
Μέθοδοι πρόληψης
Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης της οστεοχονδρωσίας είναι η σωστή διατροφή και η άσκηση. Στην οστεοχονδρωσία της σπονδυλικής στήλης και στη θεραπεία με γυμναστική, τα ακόλουθα μέτρα έχουν αποδειχθεί τα πιο αποτελεσματικά:
- Μασάζ της οσφυϊκής περιοχής, της πλάτης και των άκρων, που εκτελείται το πρωί.
- Άλμα στη θέση του, ασκήσεις στην οριζόντια μπάρα.
- Τακτικά διαλείμματα για σωματική άσκηση κατά τη διάρκεια της εργασίας, 7-9 ασκήσεις είναι αρκετά για την πρόληψη της νόσου.
- Μια επίσκεψη στην πισίνα, που συνιστάται ιδιαίτερα από ειδικούς στο ύπτιο.
Οι περισσότεροι ασθενείς σκέφτονται πώς να ξεκινήσουν τη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας της πλάτης καθώς η νόσος εξελίσσεται. Σε αυτή την περίπτωση, εκτός από τις γενικές συστάσεις, είναι απαραίτητο να κάνετε ασκήσεις από ένα σύμπλεγμα φυσιοθεραπείας για να τεντώσετε τη σπονδυλική στήλη.
Όταν εμφανίζεται οστεοχονδρωσία, είναι απαραίτητο να τηρείτε μια αυστηρά ισορροπημένη διατροφή που βασίζεται κυρίως σε πρωτεϊνούχα τρόφιμα, αλλά να αποκλείετε τα μανιτάρια από την καθημερινή διατροφή όσο το δυνατόν περισσότερο. Θα πρέπει να περιορίσετε την κατανάλωση αλμυρών, λιπαρών τροφών, συμπεριλαμβανομένων των σπιτικών τουρσιών. Αντενδείκνυται επίσης η ζάχαρη, το αλεύρι και τα είδη ζαχαροπλαστικής. Πρέπει να εγκαταλείψετε τις κακές συνήθειες και να εγκαταλείψετε την υπερβολική κατανάλωση καφέ και προϊόντων που βασίζονται σε αυτήν. Η ημερήσια ποσότητα υγρών δεν πρέπει να ξεπερνά το 1 λίτρο και ο αριθμός των γευμάτων να είναι 5-7 την ημέρα. Η έλλειψη βιταμινών και θρεπτικών συστατικών που αποδεικνύεται με εξετάσεις απαιτεί την άμεση αντικατάστασή τους.
Η ασθένεια οστεοχονδρωσία, τα συμπτώματα και η θεραπεία της έχουν μελετηθεί διεξοδικά και η καταπολέμησή της είναι αρκετά δυνατή. Η έγκαιρη διαβούλευση με έναν γιατρό, η ενδελεχής διάγνωση της υγείας και η αυστηρή τήρηση όλων των συστάσεων του θεράποντος ιατρού αυξάνουν μια θετική πρόγνωση για ανάκαμψη!